Το Θαλασσινό

Δεν ξέρω γιατί ξύπνησα από τα χαράματα σήμερα... είναι αξιοπερίεργο αν σκεφτεί κανείς τις απέλπιδες προσπάθειες που έχει κάνει ο άντρας μου άπειρα πρωϊνά να με ξυπνήσει το πρωί για τη δουλειά !!!
Είναι η θάλασσα; Το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε διακοπές ; ο αέρας; Όλα αυτά;
Πάντως δίκαιο έχουν δίκαιο όσοι μιλούν για τις μαγευτικές ιδιότητες της θάλασσας. Είναι μυστήρια, σαγηνευτική. Τη φοβάμαι λίγο, αλλά παράλληλα με παρασύρει...με καλεί... Κάθοντας στο μπαλκόνι του δωματίου και απλώς παρακολουθώντας την ήρεμη αλλά σταθερή επαναλαμβανόμενη κίνηση των κυμάτων ...ακούω ...
Ακούω τον κατευναστικό της ρυθμό ..ένα μαγικό ρυθμό που σε κάνει να κολυμπήσεις μέσα στις σκέψεις σου ...να τις διασχίσεις χωρίς όμως να βουλιάξεις στα γιατί και τα πότε ...τα πώς... όπως βεβαίως θα έκανα συνήθως και υπό κανονικές συνθήκες.
Είναι καθαρός ο βυθός και γαλήνια η θάλασσα. Εντάξει υπάρχουν κάποια κύματα που ταρακουνίζουν λίγο την επιφάνειά της αλλά δεν καταφέρνουν να διεισδύσουν στο βυθό...να αναστατώσουν την άμμο και να ανακατώσουν τα ψάρια. Δεν είναι φουρτουνιασμένη...
Είναι καθαρός ο βυθός και γαλήνια η θάλασσα... σου καθαρίζει τη σκέψη ..τη βάζει στη σειρά όπως τα κύματα... πιάνεις το ρυθμό και αρχίζεις ένα ένα να τα στρώνεις τα πράγματα... όλα μοιάζουν πιο εύκολα... δεν είναι ...αλλά βοηθά η ταξινόμισή τους...
Είναι δύσκολο να αρχίσω πάλι να γράφω... δυσκολεύομαι να βρω τις λέξεις ...δυσκολεύομαι να εκφράσω αυτό που νοιώθω...Μικρή μου ήταν πολύ πιο εύκολο.. κρατούσα ένα μικρό σημειωματάριο (πάντοτε η τελευταία λέξη της μόδας) και ένα στυλό (χρωματισμού συνήθως μωβ ή ροζ ανάλογα με τη διάθεσή μου), και ότι έβλεπα, ότι σκεφτόμουν το κατέγραφα... Βέβαια την εποχή εκείνη ήμουν και με ένα βιβλίο μονίμως παραμάλλης... που πολυτέλειες για τέτοια τώρα.. εδώ δεν προλαβαίνω να σκεφτώ τι θα φάω το βράδυ ...πόσο μάλλον να συντάξω τις σκέψεις μου και να τις καταγράψω.. .λάθος...άμα αφήσεις την τέχνη αυτή σε αφήνει και αυτή....κάπου χάνεις και τον εαυτό σου...

Θέλει εξάσκηση ξανά και ξανά ...προσπάθεια ...όπως το κολύμπι ...μαθαίνεις να ελίσσεσαι, να αποφεύγεις τα ψηλά τα κύματα να βουτάς από κάτω στο βυθό αλλά να μην βουλιάζεις... θέλει προσπάθεια πολλή... για να μάθεις τον εαυτό σου.
Ένα ψαροκάικο επιστρέφει μάλλον με την ψαρειά της ημέρας... αφήνει μια γραμμή εκεί που διέσχισε τα κύματα ...και σβήνει σιγά σιγά ... Μας χαλά λίγο το ρυθμό των κυμάτων... αποσπά την προσοχή με το βουητό της μηχανής αλλά δεν είναι ενοχλητικός ο θόρυβος...
Νυστάζω αλλά δεν μπορώ να ξανακοιμηθώ...